استارلینک از اسفند ۱۴۰۴ رسماً توی امارات راه افتاده؛ رگولاتوری امارات (TDRA) ده سال مجوز بهش داده. حالا که شش ماه گذشته و قیمتها ثابت شده، ارزش داره ببینیم عددها چی میگن، مخصوصاً اگه از ایران داری نگاه میکنی.
قیمتش چقدره
| آیتم | قیمت |
|---|---|
| اشتراک خانگی، ماهانه | ۳۰۰ درهم |
| دیش استاندارد، یکبار | ۱٬۴۶۵ درهم |
| دیش مینی، یکبار | ۱٬۰۹۹ درهم |
| حجم | نامحدود |
| مهلت تست | ۳۰ روز |
با نرخ امروز، ۳۰۰ درهم میشه حدود ۱۷٫۲ میلیون تومان در ماه و خود دیش حدود ۸۴ میلیون تومان.
یه نکته: موقع راهاندازی، خبرها از یه پلن ارزونتر ۲۳۰ درهمی هم گفته بودن. الان روی سایت خود استارلینک فقط همون ۳۰۰ درهم هست. استارلینک پلنها رو بر اساس آدرس فرق میذاره، پس اگه جدی هستی آدرس خودت رو چک کن.
حالا با ایران مقایسه کن
بذار با یه مثال واقعی جلو بریم. یه بستهی فیبر خانگی ۲۱۰ گیگی توی ایران ماهی حدود ۵۹۰ هزار تومنه. روی کاغذ سرعتش تا ۱۰۰۰ مگابیته.
ولی «۱۰۰۰ مگابیت» با «۲۱۰ گیگ» یعنی چی؟ یعنی اگه واقعاً با اون سرعت دانلود کنی، حجم یه ماهت کمتر از نیم ساعته تموم میشه. بعدش سرعت میافته روی همون حد قانونی و تا سر ماه باید یا بسازی یا حجم بخری. ترافیک داخلی و بینالملل هم جداگانه حساب میشه.
استارلینک نامحدوده. نه سقف حجم داره، نه ترافیک داخلی و خارجی براش معنی داره.
اون هزینهای که توی قبض نیست
اینجا همون جاییه که مقایسهی خشک و خالی قیمت گمراهت میکنه.
توی ایران بعد از اینکه پول اینترنت رو دادی، باید یه پول دیگه هم بدی که به اینترنت برسی. فیلترشکن ماهی ۸۰ تا ۲۰۰ هزار تومن، بسته به فروشنده و تعداد دستگاه. یعنی روی همون بستهی ۵۹۰ هزار تومنی، بین ۱۴ تا ۳۴ درصد پول اضافه میدی که چیزی رو باز کنی که خودت قبلاً خریدیش.
و این عدد ثابت نیست. فیلترشکن نرخ مصوب نداره؛ هر فروشنده هرچی دلش بخواد میگیره. فروردین امسال، بعد از ۴۴ روز قطعی اینترنت بینالملل، قیمت اشتراکها تا ۳ میلیون تومن هم رفت. یعنی چیزی که ماهی ۱۵۰ هزار تومن بود، یهشبه شد بیست برابر.
این مهمترین تفاوته و ربطی به گرون و ارزون نداره: ۳۰۰ درهم، ماه بعد هم ۳۰۰ درهمه.
پس دبی ۲۴ برابر گرونتره؟
رو کاغذ آره. ۱۷٫۲ میلیون در برابر حدود ۷۰۰ هزار تومن، یعنی چیزی بین ۲۲ تا ۲۶ برابر.
ولی این عدد گولت نزنه، چون دو تا چیز متفاوت رو داری مقایسه میکنی. اون یکی حجمیه، فیلتره، و هر وقت اراده کنن قطع میشه. این یکی نامحدوده و قطع نمیشه. وقتی دو تا چیز یکی نیستن، قیمتشون رو هم نمیشه کنار هم گذاشت.
مقایسهی درست اینه که ببینی نسبت به حقوقِ همونجا چقدر میشه. ۳۰۰ درهم برای یه حقوق متوسط دبی رقم بزرگی نیست. اون ۷۰۰ هزار تومن برای یه حقوق متوسط تهران، هست.
یه چیزی رو صاف بگم
استارلینک توی ایران مجوز نداره و اونجا سرویس نمیده. این مقاله مقایسهی هزینهی زندگیه، نه راهنمای راهاندازی. اگه داری بین موندن و رفتن حسابکتاب میکنی، این یکی از خطهای همون حسابکتابه.
سرعت رو چطور بخونیم
استارلینک میگه «بالای ۴۰۰ مگابیت» و خودش هم نوشته این سقفه، نه تضمین، و ساعتهای شلوغی میافته. این صادقانهترین شکل خوندن هر سرویس ماهوارهایه.
یه نکتهی فنی که کم گفته میشه: ماهواره پینگ بالاتری از فیبر داره. برای دانلود و استریم فرقی حس نمیکنی، برای تماس تصویری و بازی آنلاین چرا.
برای کی میارزه
اگه توی یه برج توی مارینا یا JVC زندگی میکنی، نمیارزه. فیبر du و اتصالات هم ارزونتره هم پینگش بهتره و استارلینک هم ادعایی جز این نداره.
جایی میارزه که فیبر نرسیده: ویلا و زمین توی العین، حَتّا، داخل رأسالخیمه و فجیره، و محلههای تازهای که واحد تحویل داده شده ولی زیرساخت هنوز نرسیده. بخشهایی از دبی ساوث همین وضع رو دارن.
نظر من
جالبی ماجرا سرعت نیست؛ اینه که دیگه «کابل بهش رسیده یا نه» تعیین نمیکنه یه ملک به درد زندگی میخوره یا نه.
برای بیشتر دبی این هیچی رو عوض نمیکنه. ولی برای زمین و ویلای دورافتاده و برای پروژههایی که زودتر از زیرساخت تحویل داده میشن، یکی از ایرادهای همیشگی رو برمیداره. تا دیروز «هنوز فیبر نداره» از قیمت ملک کم میکرد. حالا ماهی ۳۰۰ درهم جوابشه.
قبل از اینکه روش حساب کنی، پلن و قیمت آدرس خودت رو از سایت خود استارلینک بگیر، چون هم بر اساس منطقه فرق میکنه و هم این مقاله بهروز نمیشه.
پرسشهای متداول
ماهی ۳۰۰ درهم برای اشتراک خانگی با حجم نامحدود، بهاضافهی ۱٬۴۶۵ درهم برای دیش استاندارد یا ۱٬۰۹۹ درهم برای دیش مینی، یکبار. سی روز هم مهلت تست داری.
استارلینک میگه بالای ۴۰۰ مگابیت، و خودش هم نوشته این سقفه نه تضمین و ساعتهای شلوغی میافته. پینگش از فیبر بالاتره؛ توی دانلود حس نمیکنی، توی تماس تصویری و بازی آنلاین چرا.
نه. توی ساختمونی که فیبر داره، فیبر هم ارزونتره هم پینگش بهتره. استارلینک برای جاهاییه که فیبر بهشون نرسیده.
یه بستهی فیبر ۲۱۰ گیگی توی ایران ماهی حدود ۵۹۰ هزار تومنه، حجمی، با ترافیک داخلی و بینالملل جدا، بهاضافهی ۸۰ تا ۲۰۰ هزار تومن فیلترشکن. استارلینک با ۳۰۰ درهم میشه حدود ۱۷٫۲ میلیون تومن، نامحدود، و اصلاً خط فیلترشکن نداره.
نه. مجوز نداره و سرویسش ارائه نمیشه. مقایسهی این مقاله دربارهی هزینهی زندگیه، نه راهنمای راهاندازی.
توی حاشیهها آره. زمین یا ویلایی که فیبر نداشت از قیمتش کم میشد، چون مستأجری که از خونه کار میکنه سراغش نمیرفت. با ماهی ۳۰۰ درهم این کسری کمتر میشه، هرچند بهخاطر پینگ کامل از بین نمیره.